Missie “Toronto”

Intro

Degenen die mij een beetje kennen weten dat ik zaken goed voorbereid. Of het nu een emigratie betreft of een verhuizing of een reis, een nieuwe server inrichten, het zwembad goed onderhouden, cactussen afzagen en herplanten (ja, ja, echt!). Niets wordt aan het toeval overgelaten om de missie tot een goed einde te brengen.

De ‘missie’ die nu voor de deur staat wordt: Toronto, Canada. Hoe dit zo gekomen is kun je hier teruglezen in mijn eerste verhaal.

Terug naar Missie Toronto: en dat betekent het regelen van tickets voor vliegtuigen en concerten. En uiteraard gaan we ook de toerist uithangen in het kader van “Nu we er toch zijn”. Dus Niagara watervallen en de CN-tower staan al als bezienswaardigheden op de lijst. Verder moest er oppas voor de honden geregeld worden.

Documenten & formaliteiten

Om te reizen heb je geldige reisdocumenten nodig, dus maar gecheckt wat de regels zijn. We reizen via Colombia en een paspoort dient dan nog zes maanden geldig te zijn, en je raadt het al: dat van mij (Roel) voldeed niet aan de criteria! Dus hup naar de Kranshi, ons gemeentehuis, uiteraard na het maken van de vereiste pasfoto, en de aanvraag gedaan. Drie weken later was ik houder van een blinkend nieuw paspoort! Maar dan ben je er nog niet, want er moet ook nog een stempel in van de Toelatingsorganisatie, want die zijn maar vijf jaar geldig. Dus ook daar een afspraak voor gemaakt (kom een kwartier van tevoren voor uw afspraak, zeiden ze nog). 11:00 uur was de afspraak, om 12:45 uur liepen wij alweer naar buiten. Wij, want Debbie had vorig jaar een nieuw paspoort gekregen en daar moest het stempel ook nog in. Afijn, tot 2031 zitten we weer gebakken.

eTA-aanvraag voor Canada, het visum zeg maar, was wel in een mum van tijd geregeld. We maken de reis via Bogotá in Colombia. Want we hadden geen zin in gedoe tijdens een tussenstop in Trumpika, dus vliegen we vanaf Curaçao eerst naar Bogotá en dan door naar Toronto. Wel business-class! Nou, zoek maar eens op YouTube hoe die businessclass eruitziet in een Airbus A320. Maar stel je er niet te veel van voor. Het is vooral het gemak wat het oplevert, zoals eerder boarden etc. Helaas zijn er in onze periode van reizen geen rechtstreekse vluchten naar Toronto dus vandaar deze ‘omweg’.

Vervoer & verblijf

Ook het zoeken naar een verblijf was een missie op zich. Eerst de discussie wat het ging worden: hotel of Airbnb. Hotels bleken toch wel erg duur te zijn, dus dan maar switchen naar Airbnb. De locatie moest natuurlijk een beetje centraal liggen tussen de twee venues waar de concerten plaatsvinden. Na enig zoeken vonden we een geschikt verblijf, dus gelijk maar reserveren. Zag er allemaal goed uit, en dan krijg je opeens, binnen 24 uur, de melding: de host heeft uw reservering geannuleerd! Lekker dan, konden we weer van voren af aan beginnen. Maar uiteindelijk is het toch gelukt en hebben we een redelijk geprijsd appartement kunnen boeken.

Connectiviteit

In dit digitale tijdperk is de telefoon inmiddels een onmisbaar hulpmiddel geworden. Onze tickets staan in een app, zowel die voor de reis als voor de concerten. En uiteraard, waar zou je zijn zonder routeplanner. Met, mijn inmiddels hele grote vriend, ChatGPT uitgezocht wat de beste optie is voor een eSIM. Dat is beter, en handiger, dan een fysieke simkaart, je hoeft je toestel niet open te prutsen en geen gedoe met een fysieke sim-kaart. En je kunt de eSIM al activeren voordat je vertrekt, je hebt dan bij aankomst gelijk verbinding. Heb nog nooit een eSIM gebruikt, dus ben benieuwd hoe goed het werkt. De hele missie is trouwens ook als project opgenomen in ChatGPT. Mocht je een beetje thuis zijn in de wereld van AI, probeer dan ook eens een project. Je upload alles wat met je project te maken heeft — in ons geval de reis naar Canada — en je kunt allerlei vragen stellen zonder dat je een stapel documenten, mails, pdf’s etc. door hoeft te worstelen. Bedank me later.

Toegankelijkheid

En dan restte nog de vraag hoe we ter plekke ons zouden verplaatsen. Openbaar vervoer, metro, bus — ongetwijfeld goed georganiseerd in zo’n grote stad. Maar ja, misschien toch wat onhandig met Debbie in haar rolstoel. Uber dan? Ook niet echt goedkoop, en ook altijd weer de vraag: zal de rolstoel passen. Dus na wat wikken en wegen toch maar besloten om een auto te huren. Is toch makkelijker, altijd beschikbaar. Nooit wachten en gaan waar je wilt. Dus ook weer opgelost.

De kleine, herkenbare dingen

Nog even over de missie: de missiemap is natuurlijk ook weer van de partij. Stelt niets voor hoor; ooit een map met tabbladen gekocht bij de Aldi. Maar toch nog steeds onmisbaar voor alle uitgeprinte documenten. Noem me een boomer, maar het werkt. Batterij nooit leeg en altijd te raadplegen.

En de camera dan? Ja, natuurlijk gaat die mee. Ook al jaren een trouwe reisgenoot. Al is het met de tegenwoordige telefoons ook goed foto’s maken. Maar er gaat toch niets boven een DSLR — dat is een digitaal fototoestel 😉

Afsluiting

Zo, dit was een blog over de voorbereidingen voor “Missie Toronto”. Ik zal waarschijnlijk nog wel zaken vergeten zijn te melden. Die komen dan in een volgend verhaal misschien nog aan de orde.